مقصود در آفرينش است ، آن همان چيزى است كه در آغاز اين فصل يادآور شديم كه او خلق را ، از سر رأفت و رحمت و جود و توانايى خويش آفريد تا بديشان سودى رساند تا از روزى او بخورند و در نعمت او به سر برند و از شرف ثواب طاعت او برخوردار شوند .